จีนที่เห็น
   เห็นมาก็ว่าไป
   ญี่ปุ่นที่เห็น
   คูเวตที่เห็น
   จอร์แดนที่เห็น
ํ   อินโดนีเซียที่เห็น
  รัสเซียที่เห็น
 
  
   
   
ํ   




 

 

 



“จีนที่เห็น”

               

สวัสดีครับ ท่านผู้อ่าน ความเปลี่ยนแปลงก็มาเรื่อยๆ นะครับ ในโลกของเรานี้ หากใครไม่ได้เปลี่ยน หรือ รับไม่ได้กับความเปลี่ยนแปลง ก็คงต้องเหนื่อยหน่อย ถึงกับล้มไปก็มี แต่การตั้งรับอย่างไรให้ตัวเราสามารถดำรงอยู่ได้ ้โดยไม่เสียสถานะของตัวเองเป็นเรื่องที่ยากพอควรโดยเฉพาะ องค์กร ชุมชนใหญ่ๆ โดยเฉพาะประเทศที่มีประชากรเยอะเป็นอันดับ 1 ของโลกอย่างประเทศจีนน่าสนใจนะครับ ฉบับนี้ขอพาท่านไปสัมผัสกับประเทศจีนที่มีความเปลี่ยนแปลงมาตลอดจนถึงปัจจุบัน เป็นประเทศที่มีบทบาทสำคัญต้นๆ ประเทศหนึ่งในโลก ล่าสุด จีนประกาศลดการถือเงินดอลลาร์สหรัฐลง เนื่องจากไม่มั่นใจในสถานะเศรษฐกิจของอเมริกา ด้วยจีนเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ของอเมริกาก็สะเทือนกันทั้งอเมริกาล่ะครับ ผลเป็นยังไงไม่ทราบได้ กว่าคอลัมน์ฉบับนี้จะออกคงรู้กันแล้ว


ผักและเครื่องเทศจากเมืองไทยขายในเซี่ยงไฮ้

 

คนไทยชอบพูดกันว่าจีนกับไทยมิใช่อื่นไกลพี่น้องกัน เนื่องจากมีคนไทย เชื้อสายจีนที่อพยพกันเข้ามาจากเมืองจีนตั้งแต่สมัยรุ่นปู่ รุ่นย่าของเรา เพราะจีนตอนนั้นอดอยากเหลือเกิน ความที่เป็นประเทศใหญ่ มีระบอบการปกครองจากฮ่องเต้ที่ถือว่าเป็นโอรสจากสวรรค์ โดยจิ๋นซีฮ่องเต้ ซึ่งเป็นจักรพรรดิพระองค์แรก โดยสมัยก่อนราชวงศ์จิ๋น หรือ ฉิน ประเทศจีนแบ่งเป็นแว่นแคว้นต่าง ๆ มากมาย แต่ละแว่นแคว้นจะมีผู้ปกครอง เรียกว่า อ๋อง (กษัตริย์) จนถูกรุกรานจากต่างชาติ ทั้งตะวันตกและญี่ปุ่น จนเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นประชาธิปไตย และ ล่าสุดเป็นแบบคอมมิวนิสต์ ในยุคของเหมาเจ๋อตุง รัฐบาลยึดที่ทำกินของเอกชนมาเป็นของรัฐบาล ทุกคนเป็นแรงงานของรัฐทำให้ขาดความกระตือรือร้น เป็นช่วงที่จีนแย่มากๆ ทำให้ทุกคนยากจนเหมือนกัน ภายหลังในสมัยของเติ้งเสี่ยวผิงได้ปฏิรูปเศรษฐกิจเป็นแบบทุนนิยม โดยยอมรับแนวทางทุนนิยมจากตะวันตกมากขึ้น เปิดรับการลงทุนจากต่างชาติ ให้เอกชนค้าขายลงทุนทำธุรกิจได้ แต่ระบอบการปกครองยังเป็นแบบคอมมิวนิสต์เหมือนเดิม นี่แหละ คือ จุดเปลี่ยนใหญ่ทำให้ประเทศจีนผงาดสู่เวทีโลกได้ดังทุกวันนี้ กำลังจะบอกว่าคนจีนจริงๆ ไม่ได้มีความผูกพันหรือคิดว่าคนไทยเชื้อสายจีนในประเทศอื่นๆ ที่คนจีนอพยพไปอยู่ที่นั่นเป็นพี่เป็นน้องอะไรกันหรอก คนจีนก็คือคนจีน คนไทยก็คือคนไทย ถ้าเรายังมีประโยชน์อยู่ก็นับญาติ

การเจรจากับนักธุรกิจชาวจีน

ผมเคยไปเมืองจีนครั้งแรก ประมาณยี่สิบปีก่อน ภาพที่จำได้ คือ คนขี่จักรยานกันทุกเมือง เยอะมาก คงคล้ายกับเวียดนามที่ขี่มอเตอร์ไซด์กันทั้งเมืองตอนนี้ ถนนหนทางตึกรามบ้านช่องยังคงความเก่า ส่วนใหญ่เป็นตึกชั้นเดียว ฝุ่นเยอะ การเดินทางของคนต่างชาติที่ เดินทางระหว่างเมืองใหญ่ มักใช้เครื่องบิน ส่วนใหญ่เป็นเครื่องบินโดยสาร ของทหาร คนจีนบางคนเท่านั้น ถึงมีสิทธิ์ได้นั่งเครื่องบิน การพูดคุยก็ค่อนข้างให้เกียรติเรา จีนให้ความสำคัญกับการศึกษา โดยเฉพาะภาษา เป็นอย่างมาก มีการเรียนภาษาต่างชาติเกือบทุกภาษา ในโลก ไกด์จีนที่เรียนภาษาไทย จะตื่นเต้น ที่ได้ดูแลคนไทย ภาษาที่ใช้ก็จะเป็นภาษาสุภาพ เอาภาษาเขียนมาพูดเป็นที่สนุกสนาน เฮฮากันของนักท่องเที่ยว

 

สภาพบ้านเมืองเก่าที่ยังพอมีให้เห็นในปักกิ่ง

แต่วันนี้ สองสามปีหลังมีโอกาสได้เข้าไปในจีนบ่อยๆ ในหลายๆ เมือง นี่หรือคือจีนที่เคยเห็น ความเจริญมาเยือนอย่างรวดเร็ว เมืองใหญ่ๆ อาทิ ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้  กวางเจา เฉินตู (ที่เพาะพันธุ์แพนด้า) โดยเฉพาะเมืองหลวงคือปักกิ่ง รัฐบาลอยากพัฒนาอะไรตรงไหนก็ชี้เอาให้ประชาชนย้ายออกไปและสร้างตึกสร้างศูนย์ราชการ เพราะที่ดินทั้งหมดเป็นของรัฐบาล ระบบไฟระบบแก๊สลงใต้ดินหมด หาบเร่ แผงลอยไม่ให้มี ใครจะทำมาค้าขายอะไรต้องขออนุญาตหมด ซึ่งไม่ใช่ง่าย ทำให้ธุรกิจส่วนใหญ่อยู่ได้ อย่างเช่นร้านอาหารถ้าไม่อนุญาตก็ไม่จ่ายแก๊สให้ ถนนหนทางที่เคยมีแต่จักรยานวันนี้ BENZ S500, 600 BMW SERIES 7 และ AUDI A8 ที่รัฐบาลจีนร่วมทุนกับ AUDI วิ่งกันเกลื่อนถนน จะเห็นรถเหล่านี้ทุก 5 นาที วันนี้ในปักกิ่งเศรษฐีใหม่เกิดขึ้นมากมาย ความที่เคยลำบากมาก่อนทำให้คนเหล่านี้กล้าใช้เงิน การติตด่อค้าขายกับคนจีน คนจีนจะฉลาด เก่ง และขยันมาก บางทีการเจรจาบางอย่าง ถ้าเป็นคนไทยจะไม่มีความคิดเหล่านี้ในเชิงธุรกิจแต่คนจีนคิดได้ เป็นธรรมชาติมากๆ เนื่องจาการแก่งแย่ง หวาดกลัวความลำบาก ตามแหล่งชุมชนจะเห็นปู่ย่าหรือตายายพาหลานชายคนเดียวมาเที่ยวซื้อของเอาอกเอาใจ ตามนโยบายลูกคนเดียวที่จะเลือกมีแต่ลูก
ชายกัน คนเหล่านี้ถูกเอาใจกันมาก คนจีนจะให้ความสำคัญกับผู้อาวุโสหรือผู้ใหญ่ ผู้มีอำนาจในบ้านเมืองส่วนใหญ่ก็จะมีบารมีจนแก่ตายกันไป ไม่เกษียณแบบเป็นทางการเหมือนบ้านเรา การเข้าหาดูแลผู้ใหญ่จึงสำคัญมากสำหรับคนจีน

ย่านถนนคนเดินในกรุง

โอลิมปิก ฟีเวอร์ทำให้จีนได้รับความเชื่อถือมากจากชาวโลก

 

อย่างที่ว่าคนจีนกลัวความลำบาก มีการแก่งแย่งกันทำให้บางครั้งการค้าขายไม่ซื่อตรง ของปลอมเยอะมาก แม้กระทั่งไข่ไก่หรือน้ำปลาทิพรสของคนไทยก็ยังปลอม การที่เราจะเข้าไปจีนในฐานะนักท่องเที่ยวเพื่อดูโบราณสถาน โบราณวัตถุที่ยิ่งใหญ่เหลือเกิน หรือไปดูบ้านเมือง ดูคน ดูความเจริญบ้าง ความลำบากที่ยังคงมีอยู่ตามชนบท คงไม่มี่อะไรน่าห่วง แต่สำหรับใครที่จะไปทำการค้า ลงทุนกับคนจีนก็คงต้องทำการบ้านเยอะหน่อย  คงต้องอาศัยคนที่อยู่ที่นั่น อย่างเช่น หน่วยราชการอย่างทูตพาณิชย์ นักธุรกิจไทยที่ไปก่อน หรือแม้กระทั่งนักเรียนไทยก็มีเยอะในทุกๆ เมืองเป็นที่ปรึกษา ภาษา วัฒนธรรม เงินทุนเป็นสิ่งที่สำคัญมากกับการทำธุรกิจกับคนจีน นี่คือจีนที่ผมเห็นมาในมุมมองของผม 你 好! (หนีห่าว) สวัสดีครับ

 

โตสิต วิสาลเสสถ์

 
 

 

 

 



Copy Right © 2007 Kinduem Tosit Co., Ltd.