สวัสดีครับ เห็นมาก็ว่าไปคราวนี้ ขอพาไปใกล้หน่อยนะครับ ประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในกลุ่มอาเซียน คือ อินโดนีเซีย มีประชากรถึง 240 ล้านคน มีเกาะใหญ่น้อยกว่า 17,508 เกาะ  เกาะที่ใหญ่ที่สุด คือ เกาะชวา เมืองหลวงของอินโดนีเซีย คือ จาการ์ตา และเมืองขนาดใหญ่เป็นอันดับสองทั้งในด้านของพื้นที่ ประชากรและเศรษฐกิจ คือสุราบายา ซึ่ง ก็อยู่บนเกาะนี้โดยจาการ์ตาตั้งอยู่ทางตะวันตก ในขณะที่สุราบายาอยู่ทางตะวันออกของเกาะใกล้กับเกาะบาหลี ที่คนไทยรู้จักกันดี อินโดนีเซียเป็นประเทศเดียวในอาเซียนที่รัฐมนตรีต่างประเทศของสหรัฐอเมริกา นางฮิลลารี คลินตันเพิ่งมาเยือนไปเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ที่ผ่านมา ประเทศนี้เป็นประเทศที่ประธานาธิบดีโอบามาเคยตามแม่ที่แต่งงานใหม่กับชาวอินโดมาอยู่ตอนเด็กๆ และเรียนหนังสือที่นี่ ก่อนจะกลับไปสหรัฐอเมริกาในภายหลัง ฉะนั้นโลกคงจับจ้องอินโดนีเซียอยู่พอสมควร

ผมเคยไปอินโดนีเซียครั้งแรกเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้วสมัยทำทัวร์ เมืองที่ไปคราวนั้น คือ จาการ์ต้า และบาหลี และ 2-3 ปีหลังไปค่อนข้างบ่อย ปีละ 2-3 ครั้ง มีเพื่อนชาวอินโดนีเซียหลายคน ส่วนใหญ่จะมีเชื้อจีน ที่อินโดนีเซียก็คล้ายคลึงกับประเทศไทย ที่มีชาวจีนอพยพไปตั้งรกราก ส่วนใหญ่จะมีอาชีพค้าขาย เศรษฐกิจส่วนใหญ่จะอยู่ในมือของชาวจีน

จาการ์ตา เมืองหลวงของอินโดนีเซีย คล้ายคลึงกับประเทศไทยที่มีกรุงเทพฯ เป็นศูนย์กลาง ทุกสิ่งทุกอย่างของประเทศก็จะมากระจุกอยู่ที่เมืองหลวง เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้วที่ไปจาการ์ตา แลดูบ้านเมืองจะล้าหลังกว่ากรุงเทพฯมาก ตึกส่วนใหญ่จะเป็นตึกเก่าๆีตึกสไตล์ยุโรปอยู่มากพอสมควรจากการเป็นเมืองขึ้น

ความใหญ่โตของ Mall ในจาการ์ต้า

สถานีรถเมล์ด่วน

วันนี้ จาการ์ตาที่มีประชากรมากกว่า 10 ล้านคนเปลี่ยนไปเยอะ รถค่อนข้างติดเนื่องจากยังไม่มีระบบขนส่งมวลชนที่ใช้รางอย่างรถไฟใต้ดิน หรือรถไฟลอยฟ้า จะมีก็แต่ทางด่วนพิเศษสำหรับรถเมล์ประจำทางที่เรากำลังสร้างเลียนแบบอยู่ ซึ่งคงแก้ปัญหารถติดไม่ได้เช่นกัน ที่นี่เปรียบเสมือน 2 โลกในดินแดนเดียวกัน ชนชั้นกลางมีน้อย คนที่มีก็มีไปเลย คนเหล่านี้จะไม่เดินตามถนน เนื่องจากจะอันตรายมาก จะใช้รถที่มีพนักงานขับรถตามรับ-ส่ง ครอบครัวไหนมีลูกก็ต้องมีพี่เลี้ยงเด็กที่ติดตามดูแลตลอดเวลา พี่เลี้ยง 1 คนต่อเด็ก 1 คน สถานที่ที่ชาวจาการ์ตาชอบไปกัน นอกจากที่ทำงานแล้วก็คือ Shopping Mall ต่าง ๆ ที่นี่มี Mall ใหม่ ๆ เกิดขึ้นทุกปี ใหญ่ ๆ ทั้งนั้น ประมาณ Siam Paragon ที่กรุงเทพ ฯ มีไม่ต่ำกว่า 20 แห่ง เศรษฐกิจของอินโดนีเซียโตขึ้นทุกปี GDP ในปี 2551 น่าจะอยู่ที่ 6% ที่นี่ตลาดใหญ่ ทำอะไรก็ได้ ผู้บริโภคตั้ง 200 กว่าล้านคนรออยู่แล้ว

ธุรกิจที่บ้านเรามี โดยเฉพาะ ภาคการบริการ ดูแล้วสดใสสำหรับที่นี่ แต่การมี Mall เกิดขึ้นก็ทำให้ตึกเก่า ๆ สไตล์ยุโรปหายไปเยอะ จากการสัมผัสกับเพื่อนชาวอินโดนีเซียที่มีเชื้อสายจีน พอจะบอกได้ว่า คนที่นี่ค่อนข้างจะเต็มที่กว่าคนบ้านเรา การดูแลต้อนรับตั้งแต่ลงเครื่องกระทั่งส่งกลับ ไม่มีตกหล่น และการที่เราเป็นคนไทยก็ดูจะเป็นเรื่องที่ได้รับความสนใจพอสมควร นักธุรกิจที่นี่จะมองหาโอกาสใหม่ ๆ อยู่เสมอ ประเด็นในการสนทนากันก็จะเป็นเรื่องธุรกิจ เศรษฐกิจ และการเมือง โดยเฉพาะการเมืองไทยเป็นเรื่องที่ได้รับความสนใจทีเดียว  

บรรยากาศการฟัง presentation ระหว่างนักธุรกิจอินโดนีเซียกับนักธุรกิจไทย

ร้านค้าตาม Mall ต่าง ๆ ส่วนใหญ่เป็นแฟรนไชส์จากสหรัฐอเมริกา สังเกตได้จากลูกค้าแน่นในทุกร้านที่มีชื่อเสียง อาหารการกินคนที่นี่กินอาหารได้หลากหลายเปิดรับสิ่งใหม่ ๆ ได้ โดยเฉพาะอาหารทางตะวันตก และ อาหารจีน อาหารไทยก็เริ่มได้รับความนิยมบ้างแล้ว ส่วนอาหารญี่ปุ่นไม่นิยมมากเท่าบ้านเรา อาหารพื้นเมืองของอินโดนีเซียจะแตกต่างกันตามภูมิประเทศ ไม่ค่อยเหมือนบ้านเราเท่าไหร่ คล้ายกับทางมาเลเซียมากกว่า เนื่องจากเป็นประเทศมุสลิมเหมือนกัน นิยมรับประทานไก่ หรือ AYAM กันทั้งเมือง อาหารจะออกไปทางน้ำขลุกขลิก มีผงกะหรี่บ้าง รสชาติไม่เผ็ด อร่อยพอสมควร บ้านเราก็มีร้านอาหารอินโดหลายที่ ลองดูนะครับ

ร้านอาหารไทยใน Food Court

Kidzania เมืองสำหรับเด็กที่ใช้ชีวิตเหมือนผู้ใหญ่

โถง Grand Indonesia Mall

อาหารพื้นบ้านอินโดนีเซียทำจากไก่

ตลาดอินโดนีเซียจึงเป็นตลาดใหม่ใน ASEAN ที่น่าสนใจสำหรับนักธุรกิจบ้านเรา เพียงแต่ต้องมีเพื่อนที่มี connection ที่ดี ใครสนใจจะเข้าตลาดใหญ่อย่างอินโดนีเซียก็ลองดูนะครับ นั่งเครื่องบินแค่ 3 ชั่วโมง นอกจาก TG กับ GARUDA แล้ว Low-cost airlines อย่าง Thai AirAsia ก็มีให้บริการ

โตสิต วิสาลเสสถ์